หรือ: swap, โรลโอเวอร์, ค่าธรรมเนียมข้ามคืน, อัตราสวอป, แคร์รี่
สวอปคือดอกเบี้ยข้ามคืนที่ถูกเรียกเก็บหรือให้เครดิตกับโพซิชันที่ถือข้ามเวลาโรลโอเวอร์รายวันของโบรกเกอร์ คำนวณจากส่วนต่างอัตราดอกเบี้ยของสองสกุลเงินในคู่ บวกส่วนเพิ่มที่โบรกเกอร์ใส่เข้าไปเอง
การถือคู่เงินข้ามคืนคือการยืมสกุลเงินหนึ่งไว้และถืออีกสกุลเงินหนึ่งไว้ ดอกเบี้ยจึงเปลี่ยนมือกัน โบรกเกอร์เคลียร์ส่วนต่างนั้นวันละครั้ง บวกส่วนเพิ่มของตัวเองเข้าไป แล้วผลลัพธ์ก็ลงมาที่โพซิชันในรูปเครดิตหรือค่าธรรมเนียม
สวอปเป็นต้นทุนการเทรดชนิดเดียวที่โตตามเวลา ไม่ใช่ตามจำนวนครั้งที่เทรด กลยุทธ์ที่เทรดไม่บ่อยแต่ถือยาวหลายวันอาจจ่ายค่าถือข้ามคืนมากกว่าค่าสเปรด และมันคือต้นทุนที่หายไปจากแบ็กเทสต์ซึ่งถูกใช้อ้างความคุ้มของกลยุทธ์นั้นบ่อยที่สุด
สถิติของ Windrose ที่เผยแพร่ที่นี่ ซึ่งเป็น EA กลับตัวบน AUD/CAD ที่ถือโพซิชันเป็นวันถึงเป็นสัปดาห์อยู่เป็นประจำ สถิตินั้นวัดค่าถือข้ามคืนของตัวเองแทนที่จะสมมติเอา จึงเป็นภาพที่ชัดที่สุดว่าสวอปทำอะไรกับกลยุทธ์ที่เดินช้า
ไม่มีอะไรตรงนี้ขึ้นกับว่ากลยุทธ์ถูกหรือผิด มันคือค่าเช่าของการถือโพซิชันเอาไว้เฉย ๆ และบนสถิตินี้ ค่าเช่าแซงดรอว์ดาวน์ไปแล้ว
การคำนวณ 521 ÷ 1,445.84 ≈ 36% · 148 − 91 = 57 คือสวอปบนโพซิชันเดียว
ผลลัพธ์ ค่าถือข้ามคืนคิดเป็น 36% ของกำไรสุทธิที่มันเหลือไว้ และใหญ่กว่าดรอว์ดาวน์ที่แย่ที่สุดของสถิตินั้น
สวอปต้องอ่านเทียบกับระยะเวลาที่ถือ ไม่ใช่เทียบกับยอดคงเหลือ คำนวณค่าถือข้ามคืนต่อเทรดก่อน แล้วอ่านมันสองครั้ง: ครั้งแรกเป็นสัดส่วนของกำไรเฉลี่ยต่อเทรดที่ชนะ ซึ่งคือแถบข้างล่างนี้ และครั้งที่สองเทียบกับดรอว์ดาวน์สูงสุดของสถิตินั้น ซึ่งเป็นตัวบอกว่าต้นทุนนี้ใหญ่กว่าความเสี่ยงที่ทุกคนดูกันอยู่แล้วหรือเปล่า
| ช่วงค่า | ความหมาย |
|---|---|
| ต่ำกว่า 2% ของกำไรเฉลี่ยต่อเทรดที่ชนะ | ไม่มีนัยสำคัญ ข้ามไปได้ตอนเลือกกลยุทธ์ แต่ยังต้องคงไว้ในแบบจำลองต้นทุน |
| 2–10% | เป็นต้นทุนจริงที่ควรเทียบกับตารางของโบรกเกอร์อีกรายก่อนตัดสินใจ |
| 10–25% | ค่าถือข้ามคืนกลายเป็นข้อจำกัดเชิงออกแบบแล้ว ทั้งระยะเวลาถือและการเลือกโบรกเกอร์ต้องมีเหตุผลรองรับ |
| เกิน 25% หรือใช้แคร์รี่ที่เป็นบวกเป็นจุดได้เปรียบ | กลยุทธ์กำลังเทรดตัวค่าถือข้ามคืน ไม่ใช่เทรดตลาด และมันอยู่หรือตายด้วยอัตราที่โบรกเกอร์เป็นคนตั้ง |
สิบห้าจาก 23 สถิติที่เผยแพร่ที่นี่ระบุยอดสวอปรวมเป็นสกุลเงิน ส่วนอีกแปดสถิติบอกแค่ว่าการรันนั้นบันทึกสวอปไว้ และปล่อยค่ารายดีลไว้ในบัญชีรายการเทรดที่ดาวน์โหลดได้ การดูว่าแต่ละรายการเป็นแบบไหนคือทางที่เร็วที่สุดในการดูว่ารายการนั้นตรวจค่าถือข้ามคืนของตัวเองละเอียดแค่ไหน
MT5 ใช้ค่าสวอปจากข้อกำหนดสัญลักษณ์ปัจจุบันตลอดทั้งช่วงการทดสอบ แบ็กเทสต์สิบปีจึงเรียกเก็บสิบปีของคืนทั้งหมดด้วยอัตราที่บังเอิญมีผลอยู่ในวันที่กดรัน ซึ่งทำให้ค่าถือข้ามคืนต่ำเกินจริงหรือสูงเกินจริง ขึ้นกับว่าอัตราดอกเบี้ยตอนนั้นอยู่ตรงไหน
บัญชีปลอดสวอปเปลี่ยนค่าถือข้ามคืนเป็นค่าธรรมเนียมการจัดการ โดยทั่วไปคิดคงที่ต่อล็อตต่อคืนหลังพ้นช่วงผ่อนผัน สำหรับกลยุทธ์ที่ถือครั้งละหนึ่งสัปดาห์ นี่แพงกว่าสวอปที่มันไปแทนอยู่บ่อยครั้ง สิ่งที่ต้องเทียบคือต้นทุนรวมต่อเทรด ไม่ใช่การมีคำว่าปลอดค่าธรรมเนียมอยู่ในชื่อบัญชี
วันธรรมดาวันหนึ่งเคลียร์สามคืนรวดเพื่อครอบคลุมสุดสัปดาห์ โรลโอเวอร์ห้าครั้งในหนึ่งสัปดาห์เทรดจึงออกบิลเจ็ดคืน โพซิชันที่ถือข้ามสัปดาห์เต็ม ๆ จึงสะสมค่าถือข้ามคืนมากกว่าที่การนับคืนแบบตรงไปตรงมาบอกไว้ 40% และส่วนเกินนั้นตกลงในวันคงที่วันหนึ่ง ซึ่งโผล่มาเป็นขั้นบันไดบนเส้นอิควิตี้
สต็อปคุมสิ่งที่ตลาดจะเอาไปได้ มันไม่ได้คุมสิ่งที่ปฏิทินจะเอาไปได้ โพซิชันหนึ่งของ Windrose ถูกถือไว้สามเดือนครึ่งแล้วปิดที่ −148 $ เทียบกับสต็อปตามป้ายที่ −91 $ เพราะค่าถือข้ามคืนเดินสะสมอยู่ใต้โพซิชันที่สต็อปตีราคาไว้เรียบร้อยแล้ว บนกลยุทธ์ใดก็ตามที่ถือได้เป็นสัปดาห์ กรณีเลวร้ายที่สุดต่อเทรดจริง ๆ คือสต็อปบวกสวอปที่การถือนั้นสะสมไว้
สี่จาก 23 สถิติที่เผยแพร่ที่นี่บันทึกค่าถือข้ามคืนเป็นศูนย์พอดี และทุกกรณีนั่นเป็นคุณสมบัติของสัญลักษณ์ที่ใช้ทดสอบ ไม่ใช่ของกลยุทธ์ 833 ดีลของ Stillwater บันทึกสวอปเป็นศูนย์ทั้งหมดเพราะมันซื้ออย่างเดียว และประวัติ USD/JPY เบื้องหลังการรันนั้นไม่มีสวอปฝั่งซื้อ ขณะเดียวกัน 286 จาก 416 เทรดของมันเปิดค้างข้ามคืนอย่างน้อยหนึ่งคืน บัญชีจริงที่อัตราปกติจ่ายครบทุกคืนเหล่านั้น
สวอปที่เป็นบวกถูกกำหนดโดยส่วนต่างดอกเบี้ยที่โบรกเกอร์บวกส่วนเพิ่มและปรับแก้ได้ กลยุทธ์ที่ความสามารถทำกำไรขึ้นอยู่กับมันจึงเปิดรับทั้งการตัดสินใจเรื่องอัตราดอกเบี้ยและนโยบายของโบรกเกอร์พร้อมกัน ซึ่งไม่มีอันไหนโผล่อยู่ในแบ็กเทสต์ของมันเลย
| ทั่วทั้ง 23 EA ที่เผยแพร่ที่นี่ | ตัวเลข |
|---|---|
| สถิติที่ระบุยอดสวอปรวมเป็นสกุลเงิน | 15 |
| ในจำนวนนั้น สถิติที่ยอดรวมเป็นศูนย์พอดี | 4 |
| สถิติที่บันทึกสวอปแต่ไม่สรุปยอดรวม | 8 |
| บิลค่าถือข้ามคืนก้อนใหญ่ที่สุดในสถิติเดียว | −938.13 $ |
| ยอดที่ไม่เป็นศูนย์ที่เล็กที่สุด | −9.37 $ |
| ค่าถือข้ามคืนรวมของสิบเอ็ดสถิติที่ไม่เป็นศูนย์ | ราว −4,307 $ |
| แมนิเฟสต์การรันที่ระบุอัตราสวอปต่อคืน | 1 จาก 23 |
ช่องว่างระหว่างแถวบนสุดกับแถวล่างสุดของช่วงนั้นคือประเด็นทั้งหมด Ballast ทำกำไรขั้นต้น 4,061.59 $ แล้วจ่ายไป 938.13 $ ให้ค่าถือข้ามคืน เหลือเผยแพร่ 3,123.46 $ — ราวหนึ่งในสี่ของผลผลิตทั้งหมดของกลยุทธ์หายไปกับการถือโพซิชัน เอาไว้เฉย ๆ ส่วน Nautical ซึ่งรันบนสัญลักษณ์กำหนดเองที่ตั้งสวอป EUR/JPY ไว้เกือบศูนย์ จ่ายเพียง 9.37 $ ตลอด 1,665 แถวดีล บนการถือที่มีค่ากลางสามวัน ต้นทุนตัวเดียวกัน แพลตฟอร์มเดียวกัน ห่างกันราวร้อยเท่า และไม่มีตัวเลขไหนเลยที่รู้ได้จากตรรกะของกลยุทธ์
สี่แถวที่เป็นศูนย์คือกับดัก Stillwater บันทึกสวอปเป็นศูนย์พอดีบนทุก ๆ ดีลใน 833 ดีลของมัน เพราะมันซื้ออย่างเดียวและประวัติ USD/JPY ที่เราใช้ทดสอบไม่มีสวอป ฝั่งซื้อ โพซิชันของมันยังนั่งค้างข้ามคืนอยู่ดี: 286 จาก 416 เทรดเปิดค้างข้ามคืนอย่างน้อย หนึ่งคืน โดยค่ากลางของการถืออยู่ราว 51 ชั่วโมง และยาวที่สุด 44 วัน ศูนย์ในคอลัมน์นั้น อธิบายสัญลักษณ์ที่ใช้ทดสอบ ไม่ใช่กลยุทธ์ เข้าใจผิดว่ามันเป็นคุณสมบัติของกลยุทธ์ แล้วคุณก็ ลบต้นทุนที่บัญชีจริงจะเก็บทุกคืนเหล่านั้นทิ้งไปอย่างเงียบ ๆ
แถวสุดท้ายคือแถวที่บ่อนทำลายการทำซ้ำได้ มีเพียงหนึ่งใน 23 แมนิเฟสต์ที่บันทึกอัตราต่อคืน เอาไว้เลย ที่เหลือยกให้ค่ารายดีลในบัญชีรายการเทรด และก็มีเหตุผลที่ดี การรันบิลด์ Lattice Weave ซ้ำบนช่วงวันเดิมให้จุดเข้าเหมือนเดิม จุดออกเหมือนเดิม และราคาตรงกันถึงหลักสุดท้าย มีแต่ยอดรวมที่ขยับ และมันขยับด้วยค่าถือข้ามคืนล้วน ๆ เพราะ โบรกเกอร์ได้ปรับแก้ประวัติสวอปที่เก็บไว้ในช่วงระหว่างนั้น ต้นทุนอื่นทุกตัวในแบ็กเทสต์ตามมา จากข้อมูล ส่วนตัวนี้ตามมาจากตอนที่คุณกดเริ่ม
